Ga nu toch eens zelf aan het werk, Frankrijk

En daar hebben we de Fransen weer. Sinds de Franse president Valéry Giscard d’Estaing in de jaren zestig de dollar het ‘exorbitante privilege’ van de Amerikanen noemde, roepen ze zo nu en dan op tot ‘het einde van de dollardominantie’ in de wereld, vooral in tijden dat het Frankrijk niet zo goed gaat. In plaats dat ze gewoon eens aan het werk gaan en thuis orde op zaken stellen, geven ze de boze buitenwereld de schuld en zoeken ze de oplossing in iets dat toch niet kan.

Drie jaar geleden was het Giscards nazaat Nicolas Sarkozy die zichzelf uitriep tot de leider van de G20, een instelling waar sindsdien nauwelijks meer iets is vernomen, die de dollar de oorlog verklaarde. Hij kreeg niets voor elkaar.

Spotgoedkope dollars

Afgelopen weekend was het minister van financiën Michel Sapin die opriep tot een algemene ‘herbalancering’ van de munten die worden gebruikt in het internationale betalingsverkeer. Waarom is het eigenlijk dat Airbus zich in spotgoedkope dollars laat uitbetalen, terwijl ze zelf de kosten in dure euro’s maken? vroeg Sapin zich af.

Lees verder

Aandeelhoudersrevolte

Wat een week hebben we gehad. Nee, ik heb het niet over het wereldkampioenschap voetbal in Brazilië, maar over de monetaire ontwikkelingen in de wereld. We hebben, om met hoofdeconoom Joachim Fels van Morgan Stanley te spreken, niets minder dan een ‘revolte’ gezien van de aandeelhouders van de BIS, de Bank voor Internationale Betalingen, ook wel ‘bank der centrale banken’ genoemd.

Het BIS-gebouw in Basel - Foto: bis.org

Het BIS-gebouw in Basel – Foto: bis.org

Afgelopen zondag presenteerde de BIS haar jaarverslag. Daarin stelde ze ondubbelzinnig dat de centrale banken met hun ultralage rentebeleid financiële zeepbellen blazen, bubbels die als ze uiteenspatten – wat ze sowieso altijd doen – een veel grotere impact hebben op de macro-economie dan de zo gevreesde deflatoire spiraal. De BIS:

‘De markten zijn uitgelaten, vooral in de ontwikkelde landen…Het is moeilijk om niet het gevoel te krijgen dat er sprake is van een onbegrijpelijke ontkoppeling tussen de opgewektheid van de markten en de onderliggende economische ontwikkelingen in de wereld.’

De Baselse instelling is bang dat we in een ‘debt trap’ terechtkomen, een situatie waarbij de lage rentes zichzelf bekrachtigen. In die situatie zijn de centrale banken niet meer in staat om hun beleid te normaliseren. Te veel mensen komen in betalingsproblemen als ze meer rente moeten betalen. Het kan dan ook tot een uitverkoop op de markten leiden, waardoor het vermogenseffect dat de laatste jaren het consumentenvertrouwen schraagt vervliegt. Een nieuwe recessie is dan volgens de BIS zo geboren.

Normaliseer

Kortom, zo adviseert de instelling zijn leden, normaliseer je beleid, verhoog de rente, stop met die geldpers, vertel tegen de politieke beleidsmakers dat het nu hun beurt is om orde op zaken te stellen.

Een kraakhelder betoog, wat mij betreft. Maar dan wordt het woensdag en geeft voorzitter Janet Yellen van de Federal Reserve een speech bij het IMF. Lees verder

Europa houdt de boel nog een beetje overeind, hoor

Vrijwel iedere dag sla ik met een licht gevoel van jaloezie de Financial Times open. De zakenkrant heeft een mondiaal bereik en heeft daardoor ook de middelen om met veel mensen al die mooie verhalen te maken. Het enige dat me stoort, is die eeuwige vooringenomenheid als het om Europa gaat.

De regio, waar het Verenigd Koninkrijk ‘vanzelfsprekend’ niet toe behoort, kan niets goed doen. De euro is een ramp en gedoemd te mislukken, de Europese politici snappen er sowieso niets van en de monetaire beleidsmakers brengen Europa alleen maar dieper in de put. Het is dat de Britse werkgevers er niet aan moeten denken, maar anders zou de FT al lang vierkant achter die ‘Brexit‘ zijn gaan staan.

Deze week zag ik weer zo’n voorbeeld van die eeuwige reflex van de Britse zakenkrant.  Lees verder

Het VK wordt irrelevant in Europa

De Duitse minister van financiën Wolfgang Schaüble noemde het zondag in een interview met de Financial Times ‘onvoorstelbaar’ dat het Verenigd Koninkrijk een toekomst buiten de Europese Unie zou zoeken. Hij beloofde dat Berlijn alles zal doen om een ‘Brexit’ te voorkomen.

Natuurlijk is het VK een belangrijke liberale partner voor Duitsland in de Europese discussies over deregulering en vrijhandel met de wereld buiten de unie. Maar afgezien daarvan begin ik me echt af te vragen waarom Berlijn niet gewoon zegt: opgeruimd staat netjes. En wel om twee redenen.

Lees verder

Europa heeft gewonnen, Rusland verloren

Mogen we het al zeggen? José Ignacio Torreblanca van de denktank European Council on Foreign Relations heeft er geen moeite mee: Europa heeft gewonnen, Rusland verloren, zo stelt hij. Weliswaar is er gisteravond een einde gekomen aan een staakt-het-vuren in oostelijk Oekraïne en zijn de gevechten in met name Donetsk weer hevig opgelaaid, maar toch denk ik dat het inderdaad zo ver is dat we samen met deze Spaanse denker kunnen concluderen dat de Russische president Vladimir Poetin gegokt en verloren heeft.

De Oekraïense president Petro Poroshenko (midden) poseert vrijdag samen met de voorzitter van de Europese Commissie Jose Manuel Barroso (links) en voorzitter van de Europese Raad Herman van Rompuy - Reuters

De Oekraïense president Petro Poroshenko (midden) poseert vrijdag samen met de voorzitter van de Europese Commissie Jose Manuel Barroso (links) en voorzitter van de Europese Raad Herman van Rompuy – Reuters

Oké, Poetin heeft de Krim ingelijfd. Hij heeft Oekraïne gedestabiliseerd en hij heeft de Navo in haar hemd gezet. Maar het is hem niet gelukt om Oekraïne op basis van groeiende onvrede met de leiding in Kiev in zijn invloedssfeer te trekken. De presidentsverkiezingen zijn gewonnen door de pro-Westerse Petro Poroshenko en die heeft vorige week het associatieverdrag met de Europese Unie getekend – waar de hele zaak eind vorig jaar om werd aangezwengeld. Oekraïne wordt dus geen lid van Poetins Euraziatische Douaneunie. En zonder dat ‘Russische broederland’ zal die unie niet groot genoeg zijn om uit te groeien tot een heuse uitdager op het mondiale toneel.

Lees verder