€12.000 hulp voor iedere Griek

‘De rentedruk in Griekenland is lager dan in de meeste andere zuidelijke eurolanden’

Voor de eurosceptici onder ons is er bijna geen afschuwelijker begrip denkbaar: ‘transferunie’. Als landen er een potje van maken, moeten ze zelf op de blaren zitten. Dat was ook de gedachte achter de ‘no bailout’-clausule. Ons zuurverdiende geld mag niet in bodemloze Griekse putten belanden.

Toersiten bij het Parthenon in Athena rtrNatuurlijk is dat precies wat er toch is gebeurd. Weliswaar zijn de Europese stabilisatiemechanismen zo opgetuigd dat er in de afgelopen jaren geen transfers van noord naar zuid zijn gestroomd — er zijn slechts kredieten verstrekt — maar in het geval van Griekenland is er eigenlijk geen onderscheid meer te maken tussen hulp en krediet sinds de rentes op de leningen omlaag zijn gebracht en de looptijden verlengd.

Hulp aan de Griek

Economen van UniCredit hebben uitgerekend hoe groot de steun eigenlijk is. Contant gemaakt heeft een gemiddelde Griek via gesubsidieerde leningen en schuldherstructureringen (tegen rentes lager dan de markttarieven) van Europa en het IMF tussen de €8000 en €12.000 hulp ontvangen. En dan volgt de uitsmijter in de notitie van de Italiaanse bank:

“I may be missing something, but I can’t find any state in any fiscal federation, be in in the US, UK, Germany or Belgium, where the weakest state has received anything of this order of magnitude in fiscal relief.”

Door de maatregelen is de Griekse schuld beperkt opgelopen, maar desondanks is de rentelast voor de Griekse overheid meer dan gehalveerd. Als percentage van de belastinginkomsten of gewoon van het bruto binnenlands product is de rentedruk in Griekenland nu lager dan in de meeste andere zuidelijke eurolanden, inclusief Italië en Portugal, aldus UniCredit. Het enige wat Athene hiervoor in ruil moet doen, is een structureel hervormingsplan doorvoeren dat bedoeld is om de Griekse economie duurzaam op een hoger plan te krijgen.

Bijdrage periferie

Laten we ondertussen vooral niet vergeten dat de transfers niet uitsluitend uit de noordelijke eurolanden is gekomen. Ook de zuidelijke landen hebben de Grieken geholpen, landen die daarvoor zelf geld hebben moeten lenen en daar nu meer geld voor kwijt zijn dan ze van de Grieken ontvangen. Geen wonder dat de perifere landen nu het hardst roepen dat Athene moet leveren.

Zo sloot de Spaanse minister van financiën Luis de Guindos de mogelijkheid uit dat de EU Griekenland te hulp komt voordat alle voorgestelde hervormingen geïmplementeerd zijn. Spanje, dat zelf pijnlijke hervormingen heeft moeten doorvoeren, is onverbiddelijk. ‘We zijn tijd aan het verliezen en de communicatie van de Griekse kant is niet geweldig geweest’, zei De Guindos maandag in een interview met de FT. ‘De Grieken hebben hiermee niet veel vrienden gemaakt.’

Zwart gat

Het is in mijn optiek dan ook schandalig dat Alexis Tsipras en de zijnen alles doen om van hun programma af te komen, en ook van de instituten (IMF, ECB en EC) die de boel moeten controleren. Dat ze ondertussen Griekenland uit de eurozone dreigen te manoeuvreren en daarmee de economie in een zwart gat duwen is gewoonweg onvergeeflijk. En dat geldt ook voor het oprakelen van anti-Duitse sentimenten door plotseling oorlogsherstelbetalingen te eisen, ondanks het feit dat die in 1960 met Bonn zijn gesetteld.

De berekening van UniCredit zet ondertussen ook het verhaal in een ander daglicht dat de hulp die de Grieken hebben ontvangen rechtstreeks mochten doorschuiven naar hun buitenlandse crediteuren, naar Duitse en Franse banken die zouden zijn omgevallen als Europa niet te hulp was geschoten. Ja, die banken zijn inderdaad geholpen, maar zonder hulp was Griekenland gewoon keihard failliet gegaan en was de economische rampspoed vrijwel zeker nog groter geweest.

De Grieken hebben jarenlang boven hun stand geleefd en ook nog eens via manipulatie van hun statistieken hun Europese partners voor de gek gehouden. Toch hebben ze alle hulp gekregen van Europa om hun economie te stabiliseren, inclusief van landen waar het inkomen gemiddeld genomen veel lager ligt dan in Griekenland. De Griekse economie is met een kwart ingezakt, vergelijkbaar met de Letse na de kredietcrisis. Toen Tsipras het roer overnam van Antonis Samaras was de Griekse economie net weer aan het groeien. Dat herstel is effectief om zeep geholpen.

Solidariteit

Het resultaat van de Griekse ellende is volgens mij dat de Europese solidariteit een knauw krijgt. Tsipras bewijst dat Griekenland echt een bodemloze put is, zeker als het echt tot een ‘Grexit’ komt. Alle mooie ideeën van een echte transferunie, waarbij geldstromen niet meer alleen van noord naar zuid lopen maar ook omgekeerd (als noordelijke landen op enig moment in de problemen komen), kunnen dan bij het grof vuil. De eurozone zal verre van optimaal blijven, waardoor het profijt dat we zouden kunnen hebben ver achter blijft bij de mogelijkheden.

Een gedachte over “€12.000 hulp voor iedere Griek

  1. Goed stuk, maar wat mij verbaast is waarom je nu pas, na zoveel jaren een min of meer zware voorstander te zijn geweest van praktisch onconditionele hulp, het in een zero sum game breder verband ziet. Vanaf het allereerste moment, 1999 -2001, hebben de grieken nooit loyaliteit gehad voor het grotere geheel. Met mensen die die intentie missen, kun je slechts onderhandelen met het mes op tafel en bereid zijn altijd weg te lopen. En ook direct doen bij welke afwijkende interpretatie van gemaakte afspraken. Keihard en duidelijk zijn ihkv cut your losses and let your profit run.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s