Zhou torent hoog boven Janet en Mario uit

Het is pas echt bal als de Chinezen zich in het strijdgewoel mengen.

We zijn verwikkeld in een epische strijd, een wereldwijde valutaoorlog, ik schrijf het al enige tijd. In werkelijk alle windstreken zijn beleidsmakers bezig om hun munt te verzwakken om daarmee hun relatieve concurrentiepositie te verbeteren en zo hun economie een zetje te geven.

euro-dollar-valuta-cb

Foto: Colourbox

Alleen de autoriteiten in de Verenigde Staten doen niet mee. Daar denken ze erover het beleid langzaam maar zeker te normaliseren nu de economie er op stoom lijkt te komen. En omdat de renminbi is gekoppeld aan de dollar blijven ook de Chinezen uit de arena.

 Eén uitweg

De grote vraag is hoe lang Peking dit volhoudt. De Chinese economie hapert. Het land kampt met een inzakkende vastgoedsector en een worstelende industrie. Tekenend is dat het veel minder grondstoffen als olie, ijzererts en metalen importeert en dat de fabrieksprijzen al een jaar of drie in een dalende trend zitten. Peking kan de economie aanzwengelen door de kredietverlening op te jagen, maar aangezien de schuldenlast (met name van het bedrijfsleven) al belachelijk hoog is, is er in feite maar één uitweg: export.

Lees verder

“Niemand begrijpt schuld”

(Excuses voor deze veel te lange post. Ik raakte wat al te enthousiast over dit onderwerp)

Een verontruste lezer belde me afgelopen week op. Hij had uitgerekend hoe snel de Nederlandse staatsschuld wel niet toeneemt per seconde. De schrik was hem om het hart geslagen. Toen hij vervolgens bij Financiën, De Nederlandsche Bank en het Centraal Planbureau (?) aanklopte met de vraag wat ze daar aan dachten te doen, werd hij met een kluitje in het riet gestuurd.

‘Als iedereen zich verschuilt, dan moet de situatie wel heel ernstig zijn’, bedacht de man zich toen. ‘En waar zijn de media eigenlijk? Waarom schrijft het FD hier niet over?’, vroeg hij me.

Foto: Colourbox

Foto: Colourbox

Ik probeerde hem uit te leggen dat de absolute omvang van de staatsschuld niets zegt. Dat het erom gaat wat er met het opgehaalde geld gebeurt en dat dat in feite ook geldt voor de relatieve omvang van de schuld, de hoeveelheid leningen ten opzichte van het bruto binnenlands product. Als de overheid geld leent om te investeren en de opbrengst vervolgens meer oplevert dan het lenen kostte, dan is die overheid volgens mij prima bezig.

Ook is een (tijdelijk) hogere schuld best te rechtvaardigen als de economie bijvoorbeeld door een externe schok in mekaar dondert en de overheid de klap absorbeert door een vangnet te bieden voor zwakke burgers en bedrijven. De inzet van de zogeheten automatische stabilisatoren halen de scherpe kantjes van het kapitalistische systeem. Ze voorkomen onnodige faillissementen en werkloosheid en houden de effectieve vraag op peil.

Didactisch zwak

Kennelijk zijn mijn didactische vaardigheden niet zo groot, want de man bleef erbij dat het vreselijk was dat de Nederlandse schuld toeneemt. Later bedacht ik me dat ik hem naar Paul Krugman had kunnen verwijzen. Lees verder