Chinese bureaucrats are outstanding, but so were the Japanese

What a wonderful quote last weekend from an Aberdeen Standard Investments asset manager: ‘China is the subject people are worried about when there are no other topics to discuss.’

Chinese debt boom IIFTherefore, the fact that I have seen a lot of people lately saying they tremble at the sight of the Chinese debt pile must be a good sign. There is in other words really nothing to worry about. The world economy will continue to expand in 2018; the markets can keep on partying. But to be honest, I’m far from comfortable with the state of affairs in China and certainly with analysts who downplay the problems in the second economy of the world.

Lees verder

Advertenties

China kan verstrikt raken in ‘middle-income trap’

De torenhoge schuldenlast zet Peking voor het blok: een financiële crisis riskeren of minder groei accepteren. In dat laatste geval is de kans groot dat het land het gat met de rijke landen nimmer zal dichten.

Stop onmiddellijk met het afgeven van die hoge groeidoelstelling, Peking. Het Internationaal Monetair Fonds (IMF) was onlangs kraakhelder. Als China blijft sturen op snelle groei, is de kans groot dat het land met een financiële crisis te maken krijgt.

Chinese schuldenberg van Carlo en IIF

Vooral op lokaal niveau dwingt de doelstelling beleidsmakers om de kredietmolen steeds harder te laten draaien. Banken krijgen de opdracht om bijna ongebreideld krediet te verstrekken. Ook aan projecten met wel heel magere winstvooruitzichten. Lange tijd heeft het beleid geweldig gewerkt, maar inmiddels is het land door al die schuld ronduit wankel geworden.

Schuldenhausse

Een blik op de grafiek waarin de Chinese private schuldenlast wordt vergeleken met beroemde eerdere gevallen die faliekant mis zijn gegaan, laat zien hoe snel het er gaat. Het gevaarlijke is, zo benadrukt ook het IMF, is dat een flink deel van de schuldenhausse verschoven is naar de ondoorzichtige en slecht gereguleerde schaduwbanksector.

Lees verder

Honger het beest uit

Als ‘vriend’ van de aartsconservatieve Heritage Foundation ontvang ik vaak mailtjes van Ed Feulner, president van de Amerikaanse denktank. Doorgaans zijn het van die bedelbrieven en kijk ik er niet of nauwelijks naar, maar op die van gisteren bleef ik hangen. Feulner deed een beroep op me om de conservatieve zaak te steunen en het Congres te manen door te pakken.