Europa zwemt in het geld, maar beseft het niet

Advertenties

Daar sta je dan met je republikeinse inborst

‘Goedemiddag, ik kom voor Wopke en Alexander.’ Twee paar ogen kijken me glazig aan. ‘Voor wie?’

‘O, pardon voor de minister en de koning’, zeg ik, terwijl ik me ondertussen afvraag of de Autoriteit Financiële Markten soms een dependance heeft waar ik geen weet van heb.

Alex, Merel en Wopke

Willem-Alexander, Merel van Vroonhoven en Wopke Hoekstra

‘Komt Willem-Alexander hier?’, vraagt een van de twee receptionistes achter de balie met overslaande stem. Ze glundert, kijkt opzij naar haar collega en onmiddellijk vliegen vier armen de lucht in. ‘O, wat leuk!’

Verbouwereerd kijk ik om me heen. De lobby van de toezichthouder op de Vijzelgracht is vrijwel leeg. Ik had een drukte van belang verwacht, met beveiligers en een zenuwachtig AFM-ontvangstcomité. In plaats daarvan was het koninklijk bezoek geheim gehouden. Later bleek dat juist op het moment dat ik de verrassing op de begane grond verklapt had, een derde receptioniste van hogerhand werd bijgepraat.

Zelf was me door het hoofd communicatie van het koninklijk huis op het hart gedrukt een half uur voor de aankomst van de koning ter plekke te zijn, mét paspoort of rijbewijs. Nu moet je je bij de AFM sowieso altijd legitimeren voordat je het gebouw binnen mag, maar dit keer had ik vooraf mijn geboortedatum door moeten geven en die moest ter plekke nog eens gecontroleerd worden. Lees verder

De EU is geen vredesproject