Daar sta je dan met je republikeinse inborst

‘Goedemiddag, ik kom voor Wopke en Alexander.’ Twee paar ogen kijken me glazig aan. ‘Voor wie?’

‘O, pardon voor de minister en de koning’, zeg ik, terwijl ik me ondertussen afvraag of de Autoriteit Financiële Markten soms een dependance heeft waar ik geen weet van heb.

Alex, Merel en Wopke

Willem-Alexander, Merel van Vroonhoven en Wopke Hoekstra

‘Komt Willem-Alexander hier?’, vraagt een van de twee receptionistes achter de balie met overslaande stem. Ze glundert, kijkt opzij naar haar collega en onmiddellijk vliegen vier armen de lucht in. ‘O, wat leuk!’

Verbouwereerd kijk ik om me heen. De lobby van de toezichthouder op de Vijzelgracht is vrijwel leeg. Ik had een drukte van belang verwacht, met beveiligers en een zenuwachtig AFM-ontvangstcomité. In plaats daarvan was het koninklijk bezoek geheim gehouden. Later bleek dat juist op het moment dat ik de verrassing op de begane grond verklapt had, een derde receptioniste van hogerhand werd bijgepraat.

Zelf was me door het hoofd communicatie van het koninklijk huis op het hart gedrukt een half uur voor de aankomst van de koning ter plekke te zijn, mét paspoort of rijbewijs. Nu moet je je bij de AFM sowieso altijd legitimeren voordat je het gebouw binnen mag, maar dit keer had ik vooraf mijn geboortedatum door moeten geven en die moest ter plekke nog eens gecontroleerd worden.

Zo gaat dat dus in de royaltyverslaggeving, een tak van sport waar wij FD-redacteuren bitter weinig van af weten. Misschien dat onze Haagse verslaggevers nog wel eens wat met een staatsbanket doen of met een handelsmissie, maar voor een bureauredacteur heeft het koningshuis niet zo vaak ‘tot het financieele eenige betrekking’. Terugkijkend in het archief blijk ik in mijn 21 jaar bij de krant niet vaker dan 23 keer het woord ‘koning’ te hebben gebruikt. Vijftien keer ging het oliegerelateerd om de Saoedische vorst, drie keer om een van Willem-Alexanders voorouders, een keer om de Belgische Leopold en twee keer om de dollar. Ook was er een koning winter en er was nog eens iemand de koning te rijk.

Nu heb ik met mijn republikeinse inborst weinig op met het instituut koningshuis. Tegelijkertijd is er de inschatting dat de Oranjes hun rollen prima invullen. Vandaar dat ik toch ook wel weer benieuwd was naar de manier waarop Willem-Alexander zich tijdens zo’n werkbezoek manifesteert, naast de minister van Financiën.

Helaas kan ik mijn bevindingen niet met u delen. Van tevoren had de Rijksvoorlichtingsdienst me geschreven: ‘Voor de goede orde geef ik je mee dat verslaggevers als toehoorder de gesprekken kunnen bijwonen, maar dat er geen gelegenheid is voor vragen tijdens het bezoek. De Koning geeft geen quotes en is niet citeerbaar, wel toeschrijfbaar.’ Veel meer dan dat hij veel en naar mijn mening ook goede vragen stelde, kan ik dan ook niet zeggen. Journalistiek gezien uiterst frustrerend. In Lech zult u mij nooit zien.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s