God bewaar ons voor een transferunie

China can endure much more pain

The American economy flourishes. President Donald Trump puts all US prosperity at risk in his fight against China.

The American economy flourishes. Every week a figure becomes available that president Donald Trump proudly shares with his electorate via Twitter: the lowest unemployment rate in fifty years, a record for the Russell 2000 – a stock index with smaller, nationally operating companies – or, as at the end of last week, there is unprecedented optimism in the economy.

US China flagsThe tax reduction agreed at the end of last year works wonders. Although ‘wonders’? Every well-functioning economy goes through the roof with a budget stimulus of 5% of gross domestic product. Anyway, the White House, which can look forward with great confidence to the November elections, will think: who can defy me?

It explains why Trump has declined the recent Chinese offer to buy $ 70 billion of additional US energy and agricultural products in exchange for not imposing his tariffs. He could have told his constituents that Beijing had given in to his pressure, but instead he doubled up his efforts. Already he has put forward $ 450 billion in tariffs. China responded by withdrawing its offer and announcing equally burdensome countermeasures.

Lees verder

Spanje verdient promotie

Toch goed dat Donald Trump bestaat, dacht ik begin vorige week. Een paar dagen eerder had ik op het punt gestaan een ronkend verhaal te schrijven over Spanje. Dat zou dan wellicht precies de krant hebben gehaald op de dag dat Italië de eurocrisis deed opleven en Spanje besmette.

Afbeeldingsresultaat voor spain flagGelukkig slokte de Amerikaanse president net op tijd mijn aandacht op met een nieuwe stap in zijn handelscampagne tegen de rest van de wereld. Een totaal verkeerd getimed stuk bleef u dus bespaard.

Ik was op het Spaanse spoor gezet door een vermogensbeheerder van Amundi, die op Bloomberg TV zeer positief over Spaanse leningen sprak, onder meer vanwege de verhoging van de ratings voor Spaanse schuld door zowel S&P, als Moody’s en Fitch. Toevallig kreeg ik vervolgens een notitie toegestuurd van Rebecca Braeu van BNY Mellon, waarin ze stelde dat Spanje een promotie verdient. Het land is geen periferie meer, het behoort inmiddels tot de semikern, net als Frankrijk en België. Lees verder

Olie gaat veel sneller dan u denkt naar $15 per vat

Waarom is er niets radicaal veranderd?

Opkomende landen lopen het gat met ons niet meer dicht

De Arabische wereld kan zichzelf niet voeden. En dat raakt ons allemaal

De publieke opinie is een grillig beest

Een beetje geduld, svp. De sancties die de VS en Europa tegen Rusland hebben ingesteld zullen uiteindelijk effect sorteren.

Eind februari 1913 vierden de Russen een enorm feest dat vier dagen duurde. Kosten nog moeite werden gespaard om het heuglijke feit te herdenken dat de Romanovs al drie eeuwen de scepter zwaaiden in Rusland. En toen tsaar Nicolaas en zijn vrouw Alexandra vervolgens het land doorreisden, werden ze overal bijzonder enthousiast begroet door het gewone volk. Minder dan vier jaar later werd de tsaar afgezet en een jaar later met zijn hele gezin vermoord.

In zijn recent gepubliceerde notitie ‘Sanctions and Russia’ is het een van de voorbeelden die analist Nicu Popescu van het Instituut voor veiligheidsstudies van de Europese Unie (EUISS) geeft van leiders die muurvast in het zadel lijken te zitten, maar dan ineens van hun voetstuk vallen. De Servische president Slobodan Milosovic is een ander voorbeeld dat hij noemt. En al lezende zie ik dan onmiddellijk ook figuren als Nicolae Ceaușescu, Moammar Khaddafi, Benito Musselini en Jean-Bédel Bokassa aan mijn geestesoog voorbijtrekken.

Steroïden

poetin_vladimir_anpPopescu benadrukt dat de populariteit van politici niet in beton gegoten is. En vooral dat internationale crises kunnen werken als steroïden voor een sportman: ze vergroten de prestatie op de korte termijn, maar ze gaan op de lange duur wel ten koste van de gezondheid.

Dat er bij de laatste peiling voor Vladimir Poetin een ‘approval rating’ uit de bus kwam van 86%, zegt niets over de toekomst. Lees verder

Spelletjes spelen met de Grieken

In het spel van de angsthaas (‘game of chicken’) rijden twee auto’s op hoge snelheid op elkaar af. De bestuurder van de auto die het eerst uitwijkt, is de verliezer. Europa en Griekenland spelen dit spel momenteel, alleen rijdt Europa een auto, maar zit Griekenland op een fiets.

Plutarchos Sakellaris, hoogleraar aan de Universiteit van Athene, kreeg met deze vergelijking de lachers op zijn hand tijdens een paneldiscussie die het American Enterprise Institute vrijdag organiseerde in de marge van de Spring Meetings van IMF en Wereldbank. Maar hij was doodernstig. De Grieken hebben geen schijn van kans.

Talk of the town

dijsselbloem en varoufakisOver Griekenland werd de afgelopen dagen veel gesproken in Washington. De financiële zorgen voor het Zuid-Europese land nemen snel toe. De bodem van de schatkist is in zicht. De extra tijd die de Europese partners het land hebben gegeven, is al voor de helft verbruikt en zelfs een begin van een oplossing is nog niet in zicht. Later deze maand moet de regering €1,7 mrd aan salarissen en pensioenen betalen en volgende maand dient er nagenoeg €1 mrd aan het IMF overgemaakt te worden.

Lees verder

Waarom kunnen figuren als Hugo Chávez en Vladimir Poetin het zo lang volhouden?

Venezuela heeft onder Hugo Chávez meer dan $1000 mrd verdiend met de verkoop van olie. Maar wat is de gewone man er mee opgeschoten? Weinig tot niets. Het land staat vol met de restanten van mislukte investeringen, zoals half afgebouwde papierfabrieken en aluminiumsmelterijen. De munt is niets waard, buitenlandse investeerders zijn massaal weggerend, de corruptie tiert weliger dan waar ook ter wereld en er worden meer moorden gepleegd dan in de VS en Europa bij elkaar.

Toch is Chávez voor veel Venezolanen nog altijd een halve heilige. Hoe is het mogelijk? Waarom is er nooit een massale opstand uitgebroken tijdens zijn jarenlange bewind?

chavez_hugo_rtrNatuurlijk heeft hij zich met grootschalige sociale programma’s populair gemaakt bij de onderklasse, maar iedereen kon al na een paar jaar van ‘chavismo’ zien dat het land ermee van de regen in de drup belandde. Toch bleef Chávez stevig in het zadel zitten. Hij hoefde zich niet eens te bedienen van de terreur en intimidatie die andere Zuid-Amerikaanse leiders zo vaak gebruikten om hun macht te consolideren.

Een ander voorbeeld is Vladimir Poetin.

Lees verder